Πάντα θα κάνουμε σχέσεις, όπως θα κάνουν και οι γύρω μας, τουλάχιστον μέχρι να βρούμε το σωστό άτομο που θα μας κράτησει εκεί. Σε άλλους συμβαίνει πιο γρήγορα σε άλλους παίρνει πιο πολύ καιρό. Μέχρι εδώ μιλάμε για κάτι απολύτως φυσιολογικό και υγειές. Τι γίνεται όμως όταν παρατηρούμε πως τα άτομα που έχουμε δίπλα μας και θεωρούμε φίλες μας, αρχίζουν και ξεχνάνε τι πάει να πει φιλία μόνο και μόνο γιατί βρήκαν πάλι γκόμενο? Αυτή η ιστορία λοιπόν έχει τρεις δρόμους.
- Η κολλητή σου βρήκε ΠΑΛΙ γκόμενο και ΠΑΛΙ ξέχασε την υπαρξή σου.
Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Οκ την πρώτη φορά τη συγχωρείς, λες πως και εσύ πέρασες αυτή τη φάση και πρέπει να σαι λίγο επιεικής μαζί της, στη τελική όλοι υπήρξαμε 17 και ερωτευμένοι. Έτσι αφού τρώει τα μούτρα της τη πρώτη φορά, γυρνάει πίσω σε σένα και καταρίεται για τον αποτυχημένο της έρωτα.
Τη δέυτερη φορά τη συγχωρείς πάλι. Λες πως το δικαιούται αφού ο προηγούμενος δεν της βγήκε σε καλό, η άμα υπάρξει επανασύνδεση λες πως αυτή τη φόρα ίσως καταλήξει κάπου καλά. Έτσι κάνεις πίσω για άλλη μια φορά και δέχεσαι το γεγονός πως η κολλητή σου αγνοεί δια παντώς την υπαρξή σου. Παρόλα αυτά, όταν όλο αυτό αρχίζει και γίνεται συνήθεια πλέον δε μιλάμε για κατανόηση προς το προσωπό της, αλλα μιλάμε για κοροϊδία προς το προσωπό σου.
Δεν γίνεται κάθε φορά που η υποτιθέμενη φίλη σου βρίσκει και καινούργια σχέση να σε ξεχνάει, να μην παίρνει ούτε ένα τηλέφωνο και να εξαφανίζεται. Και δεν γίνεται όταν μετά απο υπεράνθρωπες προσπάθειες επικοινωνίας (δικές σου) να κανονίζετε να ειδωθείτε να τα πείτε και να σου φέρνει μαζί και τον άντρα της ζωής της, γιατί φυσικά είναι ο μόνος που της προσφέρει ευτυχία σ'αυτη την άπονη ζωή.
Και αφού λοιπόν αυτό το καμάρι που θεωρείς φίλη σου έχει φτάσει πάτο κυνηγώντας έναν άντρα απο πίσω, έχει και το θράσος όταν τα βρίσκει σκούρα να τρέχει σε σένα. Και εδώ παμε στο δέυτερο δρόμο που οδηγέι αυτή η τραγελαφική ιστορία.
- ΠΑΛΙ την παράτησε ο γκόμενος και ΠΑΛΙ τρέχει σε σένα.
Είπαμε στη φιλία συγχωρείς, καταλαβαίνεις, κάνεις και το μαλάκα μερικές φορές και φυσικά στα δύσκολα είσαι εκέι να προσφέρεις απλόχερα τη στηριξή σου, αλλά η εκμετάλλευση έχει και τα οριά της. Η φιλία είναι δρόμος δύο κατευθύνσεων όπως και όλες οι ανθρώπινες σχέσεις, δε γίνεται ο άλλος να μην είναι ποτέ εκεί και να έχει και την απαίτηση να είσαι εσυ.
Έτσι λοιπόν μέτα απο το τόσο "γράψιμμο" που σου χει ρίξει και τις αμέτρητες φορές που υποστήριξε πως ο συγκεκριμένος γκόμενος δεν έιναι σα τους άλλους, γυρνάει και κάλα μετανιωμένη πίσω σε σένα μετά απο μια πάλι αποτυχημένη σχέση. Και εκεί έρχεται το σημείο του "εγώ στα λεγα!". Της τα λεγες πως δεν της τα λεγες, αλλά αυτή εκεί καλύτερη και από κανίς, χώρίς κανένα ίχνος σεβασμού ούτε στο προσωπό της ούτε στο δικό σου φυσικά, να τρώει για ακόμα μία φορά τα μούτρα της γιατί δεν ήθελε να δέχτει αυτα που της έλεγες ( μια φορά στο τόσο που την έβλεπες). Και έτσι λοιπόν φτάνουμε στη τελευτάια σκηνή του θεάτρου του παραλόγου...
- Μετά την εκατοστή φορά αποφασίζεις να απομακρυνθείς και να τελειώσεις τη "φιλία" σας.
Και εκεί αρχίζουν οι συγγνώμες που φυσικά δεν είναι ειλικρινείς εφόσον είναι η εκατοστή φορά που τις ακούς. Αυτο εφόσον φυσικά έχει τσίπα επάνω της γιατί υπάρχει και η περίπτωση να θέλει να σου βγεί και απο πάνω που είναι φυσικά το αστείο της υπόθεσης. Αλλά όπως και να χει, πολύ καιρό χαιρόσουν που είδε χαρά στα σκέλια της και έκανες το μαλάκα, πολύ καιρό τη συμβούλευες να μη βάζει τους γκόμενους πάνω απο τις φιλίες γιατί οι σχέσεις είναι παροδικές και πολύ καιρό έβαζες τον εαυτό σου στη θέση των "Kleenex" όταν σου γέμιζε μύξες το καινούργιο φουτεράκι σου γιατί κάποιο αρσενικό την είχε πληγώσει πάλι.
Και φυσικά αυτό που με βγάζει έμενα προσωπικά απο τα ρούχα μου έιναι το πόση ηλιθιότητα χρειάζεται για να κάνει κάποιος τα ίδια λάθη ξάνα και ξανά. Κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά γι'αυτο έχουμε δίπλα μας ανθρώπους να μας συμβουλεύουν, ώστε όταν καταλάβουμε τα λάθη μας να μην τα επαναλάβουμε.
Βέβαια υπάρχουν και αυτοί που έχουν μυαλό μεγαλύτερο απο φυστίκι, και όταν μπαίνουν σε μια καινούργια σχέση, όσο ενθουσιασμένοι και αν είναι, δε παραμερίζουν τους φίλους τους και ζυγίζουν αυτά τα δύο πράγματα σώστα μες τη ζωή τους. Τέλος για μένα, όποιος δε θέλει να "χαθεί" δε χάνεται και όποιος θέλει να χει στη ζωή του και τους φίλους του και τη σχέση του, τα καταφέρνει μια χαρά. Απλά οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μάθει να ναι εγωιστές και συμφεροντολόγοι και να "πηγαίνουν" όπου έχουν τα περισσότερα πράγματα να κερδίσουν. Γι'αυτο η αληθινή φιλία στις μέρες μας έιναι τόσο δύσκολο να βρεθεί, διοτί έχουμε χάσει τις αξίες μας.
Y.Γ: Κάθε ομοιώτης με πρόσωπα, καταστάσεις, πράγματα ΔΕΝ είναι τελείως συμπτωματική.
Καλο τριήμερο :D
No comments:
Post a Comment